Handwerkbeurs in Rotterdam

Waar zal ik eens beginnen? Allereerst moet ik hier melden dat ik een ontzettende bofkont was, want kaartjes hoefde ik niet te kopen voor deze handwerkbeurs in Rotterdam. Op de site van Handwerken zonder Grenzen was een verloting voor kaartjes en laat ik nu een van de mazzelaars zijn! Dus heerlijk eerste klas reizen met de trein, ook een beetje als beloning voor het harde werken de afgelopen weken. Helaas is dat nog niet voorbij, moet nog even de tandjes op elkaar, trouwens tandjes op elkaar, beet gisteren op een jellybean, had ik weer eens een losse kroon in de mond, gelukkig deze niet ingeslikt als een vorige keer dus maar even langs de tandarts en hopen dat deze teruggeplaatst kan worden. Zoals gezegd eerste klas reizen en dat betekent heerlijk op je gemakje handwerken in de trein. Toen met de metro naar Ahoy. Wat is het daar veranderd. Ik denk dat het zo’n vijftien jaar geleden is dat ik voor het laatst in Ahoy heb rondgelopen.

Gelijktijdig met de eerste dag van de Handwerkbeurs was er ook het Stoffenspektakel van Bernina, dus dat was een mooi extraatje. Nadat ik alles had gezien en gekocht op de handwerkbeurs hier natuurlijk ook nog even rondgelopen en kon het natuurlijk ook daar niet laten om iets te kopen. Jullie krijgen het nog wel te zien.

Rond een uur of elf binnen en toen kon het grote genieten beginnen. Er stonden zo’n 120 exposanten en er waren ook nog een aantal quilts te bewonderen, workshops te doen dus toen ik om 16.00 weer naar buiten stapte was ik echt kapot. Had mijzelf geeneens even rust gegund met een kopje koffie of zo. Als een "idioot" liep ik van winkeltje naar winkeltje, eerst natuurlijk even kijken, spotten, afwegen en vooral centjes tellen, maar al gauw ging dit gedrag over in kopen. Met mijzelf afgesproken dat ik mijn vouwtasje mocht vullen met spulletjes en dat ik dan moest stoppen, want ja, met de trein, in de spits ondanks dat het dan eerste klas was geworden, moet je niet met tassen vol in je handen willen doen.

Op naar huis dus en dit keer niet met de metro, maar met bus 44. Met een aantal dames die ook van de Ahoy kwamen snel in de eerste bus stappen die richting Centraal Station ging. De chauffeur moest erg om ons lachen. Goh dames, het is hier helemaal geen halte, maar kom maar binnen. Of wij allemaal van Ahoy kwamen en wat wij daar te zoeken hadden. Toen ik zei dat er een handwerkbeurs was viel hij bijna van verbazing van zijn stoel, dat wij daar dat eind helemaal voor naar Ahoy waren gekomen. Hij moest eens weten, ik ben zelfs Belgische dames tegengekomen. Voor mij was het een nostalgisch ritje. In een ver verleden heb ik in Rotterdam gewoond en voor mij was het dus een soort nostalgiatripje, waar een mens al niet van kan genieten.

Gaat nog aardig wat in zo’n tasje dus ik kan voorlopig nog vooruit met blogjes te schrijven over alle leuke dingen die ik heb weten te scoren. Hwbbanner_rdam20092250

Voor wie denkt, had ik maar, je kan er nog naar toe, morgen is de laatste dag en zoals bij de meeste handwerkbeurzen op zondag, dan is het er goed toeven want nooit zo druk als op de zaterdag.

Advertenties